این مطلب برای مشاوران ژنتیک تهیه شده است. خانواده های محترم در صورت نیاز به توضیحات به مشاور ژنتیک مراجعه نمایند.

این متن برای نخستین بار در وب سایت کلینیک ژن منتشر شده است برای دسترسی به متن کامل با دنبال کردن لینک در عنوان مطلب به وب سایت کلینیک ژن مراجعه کنید.

فهرست:

مقدمه

این سند یافته‌های کلیدی زیر را در مورد سبب‌شناسی اختلالات طیف اوتیسم (Autism Spectrum Disorders – ASDs) برجسته می‌سازد.

مبنای ژنتیکی

شواهد، قویاً از ژنتیکی بودن مبنای ASDs حمایت می‌کنند و وراثت چندعاملی، سازگارترین تبیین برای آن است.

خطر عود برای خواهران و برادران تنی فرد مبتلا، ۱۰–۳ درصد برآورد می‌شود.

در صورتی که اولین فرزند مبتلا، دختر باشد (۷٪) در مقایسه با پسر (۴٪) ریسک تکرار بالاتر خواهد بود.

در صورت ابتلای چند خواهر و برادر، خطر عود به ۵۰–۳۳ درصد افزایش می‌یابد.

بازده تشخیصی

پیشرفت‌ها در آزمایش‌های بالینی، بازده تشخیصی برای شناسایی علت ژنتیکی ASDs را از 10-6 درصد به 40-30 درصد افزایش داده است. این شامل موارد زیر است:

• ریزآرایه کروموزومی (Chromosomal Microarray Analysis – CMA): 10%
• آزمایش سندرم ایکس شکننده (Fragile X Syndrome): 1-5%
• جهش های ژن MECP2 مرتبط با سندرم رت (Rett Syndrome): 4%
• جهش های ژن PTEN در افراد مبتلا به ماکروسفالی (اندازه دورسر بیش از ۲.۵ انحراف معیار بالاتر از میانگین): 4%
• آزمایش کاریوتایپ: ۳%
• سایر علل قابل شناسایی: ۱۰%

ناهنجاری‌های کروموزومی

ناهنجاری‌های کروموزومی به‌طور مداوم در افراد دارای ASDs گزارش شده است. CMA به‌دلیل بازده تشخیصی بالاتر، تا حد زیادی جایگزین سیتوژنتیک مرسوم به عنوان آزمایش رده اول شده است.

اختلالات تک‌ژنی

چندین اختلال تک‌ژنی با ASDs مرتبط هستند، از جمله:

• جهش ژن FMR1 در Fragile X Syndrome
• جهش‌های ژن MECP2 در Rett Syndrome
• بیماری های مرتبط با ژن PTEN مانند Cowden syndrome

آزمایش برای این ژن‌ها تحت معیارهای بالینی خاصی توصیه می‌شود.

اختلالات متابولیک و میتوکندریایی

اختلالات متابولیک و میتوکندریایی نادر با فنوتیپ‌های ASD مرتبط هستند و اغلب با علائم همراه مانند تشنج، پسرفت عصبی، یا اختلال عملکرد اندام‌ها تظاهر می‌یابند. آزمایش روتین برای این موارد توصیه نمی‌شود مگر اینکه نشانگرهای بالینی ویژه وجود داشته باشد.

تصویربرداری عصبی

تصویربرداری عصبی روتین به‌دلیل بازده تشخیصی محدود، برای همه افراد دارای ASDs توصیه نمی‌شود. با این حال، ممکن است در موارد با نشانگرهای خاص مانند میکروسفالی، پس‌رفت عصبی، یا تشنج مفید باشد.

ASDs سندرمیک

چندین سندرم ژنتیکی، از جمله سندرم ایکس شکننده، سندرم رت، و توبروز اسکلروزیس ، از علل شناخته‌شده ASDs هستند. برای این بیماری ها، ارزیابی سبب‌شناختی بیشتر ضروری نیست.

ارزیابی مرحله‌ای

یک رویکرد ارزیابی گام‌به‌گام توصیه می‌شود که با آزمایش‌های پربازده و کم‌تهاجمی‌تر (مانند CMA، آزمایش ایکس شکننده برای مردان) آغاز شده و بر اساس نشانگرهای بالینی به آزمایش‌های رده دوم (مانند توالی‌یابی MECP2 برای زنان، آزمایش PTEN برای ماکروسفالی) پیش می‌رود.

جهت‌گیری‌های آینده

انتظار می‌رود فناوری‌های نوظهور مانند توالی‌یابی نسل بعدی (به عنوان مثال، توالی‌یابی اگزوم Whole Exome Sequencing یا توالی‌یابی ژنوم Whole Genome Sequencing) در سال‌های آینده بازده تشخیصی را بیش از پیش افزایش دهند.

این یافته‌ها بر اهمیت ارزیابی ژنتیک در شناسایی علل زمینه‌ای ASDs تأکید می‌کنند؛ امری که می‌تواند به درمان، مدیریت و مشاوره ژنتیک برای خانواده‌های مبتلا کمک کند.

منبع

Schaefer GB, Mendelsohn NJ, Professional Practice and Guidelines Committee. Clinical genetics evaluation in identifying the etiology of autism spectrum disorders: 2013 guideline revisions. Genet Med. 2013;15:399–407.

در صورت تمایل به دریافت مشاوره ژنتیک یا نیاز به انجام تست ژنتیک، جهت هماهنگی و تعیین نوبت مراجعه اینجا را کلیک کنید.

این متن برای نخستین بار در وب سایت کلینیک ژن منتشر شده است برای دسترسی به متن کامل با دنبال کردن لینک در عنوان مطلب به وب سایت کلینیک ژن مراجعه کنید.

فهرست:

مقدمه

این سند راهنمایی هایی را در مورد استفاده از فناوری مبتنی بر ریزآرایه (Microarray Technology) ، به‌طور خاص آنالیز ریزآرایه کروموزومی یا Chromosomal Microarray Analysis (CMA)، در ژنتیک پزشکی برای تشخیص ناهنجاری‌های کروموزومی ارائه می‌دهد. مطالبی که در ادامه میخوانید خلاصه ای از این سند می باشد.

معرفی فناوری ریزآرایه کروموزومی (Chromosomal Microarray Technology)

• فناوری‌های ریزآرایه به‌طور قابل توجهی تشخیص ناهنجاری‌های کروموزومی را بهبود بخشیده‌اند. دو تکنولوژی شاخص در این زمینه شامل این موارد می باشند:
  • ریزآرایه هیبریدسازی ژنومی مقایسه ای یا Array CGH  (Array based Comparative Genomic Hybridization)
  • ریزآرایه‌های تَک‌نوکلئوتیدی یا SNP Array (Single Nucleotide Polymorphism Array)                                                                                                    
• این روش‌ها امکان شناسایی حذف یا اضافه شدگی ماده ژنتیکی را در مواردی که اندازه قطعه درگیر برای تشخیص با روش‌های سنتی مطالعه کروموزومی با تکنیک کاریوتایپ یا نواربندی گیمسا بسیار کوچک هستند فراهم می‌کنند.

کاربردهای بالینی

CMA به عنوان یک آزمون تشخیصی خط اول برای موارد زیر توصیه می‌شود:

• افرادی با تأخیر تکاملی/ناتوانی ذهنی (Developmental Delay/ Intellectual Disability – DD/ID)
• ناهنجاری‌های مادرزادی متعدد (Multiple Congenital Abnormalities – MCA)
• اختلالات طیف اوتیسم (Autism Spectrum Disorders – ASDs)

مطالعات نشان می‌دهد CMA در مقایسه با کاریوتایپ سنتی، بازده تشخیصی بالاتری دارد و در ۱۲.۲ تا ۱۹ درصد موارد، ناهنجاری‌های بیماری‌زا را شناسایی می‌کند.

CMA قادر به تشخیص حذف یا اضافه شدگی ریز و نیز تغییرات تعداد کپی (Copy Number Variants – CNVs) جدید (denovo) است که با اختلالاتی از جمله ASD و استعداد ابتلا به تومور مرتبط هستند.

محدودیت‌های CMA

• CMA نمی‌تواند بازآرایی‌های متعادل کروموزومی، موزائیسم سطح پایین و پلی‌پلوئیدی ها را تشخیص دهد
• این تکنیک نمی تواند تریزومی‌های آزاد را از تریزومی های ناشی از جابه‌جایی‌های نامتعادل افتراق دهد.
• این روش برای آزمایش‌های سریع (مانند تست های STAT نوزادان) یا موارد مربوط به تشخیص سریع آنیوپلوئیدی‌های شایع در دوران بارداری و ارزیابی موارد دارای سابقه خانوادگی بازآرایی‌های کروموزومی در افراد دارای فنوتیپ نرمال مناسب نیست.

پلتفرم های ریزآرایه

پلتفرم های مختلفی معرفی شده اند که از نظر رزلوشن و اطلاعات ارائه‌شده متفاوت هستند. مانند:

•  BAC Array
• Oligo array
• SNP Array

پلتفرم  SNP Array می‌تواند ناهنجاری‌های خنثی از نظر تعداد کپی، مانند دیزومی تک‌والدی (uniparental disomy) و مناطق homozygosity را تشخیص دهند که ممکن است نشانگر بیماری‌های اتوزومال مغلوب باشند.

توصیه‌ به انجام بررسی های تکمیلی

انجام آزمایش‌های تکمیلی، از جمله مطالعات سیتوژنتیکی، FISH و ارزیابی‌های والدین و همچنین مشاوره ژنتیک برای موارد دارای اختلالات کروموزومی شناسایی‌شده توصیه می‌شود.

متخصصان بالینی باید محدودیت‌های CMA را درک کرده و در مورد پوشش ریزآرایه و روش‌های پیگیری با آزمایشگاه‌ها مشورت کنند.

استانداردسازی و پایگاه‌های داده

تلاش‌هایی برای ایجاد سیستم‌های گزارش‌دهی استاندارد برای نتایج آزمون‌های مبتنی بر ریزآرایه در حال انجام است.

پایگاه‌های داده‌ای منابعی را برای مراجعه در مورد مکان‌یابی ژن‌ها، CNVها و اطلاعات بالینی فراهم می‌کنند. از جمله این پایگاه ها می توان به این موارد اشاره کرد:

• UCSC Genome Browser
• Toronto Database of Genomic Variants
• DECIPHER
• ECARUCA

توصیه‌ها

• CMA به عنوان آزمون خط اول برای ارزیابی پس از تولد در افراد دارای ناهنجاری‌های متعدد، DD/ID غیرسندرمیک و ASDs توصیه می‌شود.
• مطالعات بیشتری برای تعیین کاربرد آن برای سایر اندیکاسیون‌ها مانند تأخیر رشد و تأخیر گفتار مورد نیاز است.
• آزمایش‌های پیگیری مناسب و مشاوره ژنتیک در موارد عدم‌تعادل کروموزومی، اکیدا توصیه می شود.

این سند بر اهمیت درک توانایی ها و محدودیت‌های فناوری CMA و نیاز به گزارش‌دهی استاندارد برای بهبود ارزیابی‌های بالینی ژنتیک تأکید می‌کند.

منبع

Manning M, Hudgins L, Professional Practice and Guidelines Committee. Array-based technology and recommendations for utilization in medical genetics. practice for detection of chromosomal abnormalities. Genet Med. 2010;12:742–745

در صورت تمایل به دریافت مشاوره ژنتیک یا نیاز به انجام تست ژنتیک، جهت هماهنگی و تعیین نوبت مراجعه اینجا را کلیک کنید.

این متن برای نخستین بار در وب سایت کلینیک ژن منتشر شده است برای دسترسی به متن کامل با دنبال کردن لینک در عنوان مطلب به وب سایت کلینیک ژن مراجعه کنید.

فهرست:

سندرم نوار آمنیوتیک‏ (Amniotic band syndrome) چیست؟

ABS زمانی رخ می‌دهد که لایه داخلی کیسه آمنیوتیک (آمنیون) آسیب دیده و رشته‌هایی از آن جدا شده و به دور اندام‌های جنین می‌پیچند.

این نوارها می‌توانند جریان خون را محدود کرده و باعث نقص‌های مادرزادی شوند.

علت دقیق آن مشخص نیست، اما گاهی با آسیب مکانیکی به کیسه آمنیوتیک یا اختلالات گردش خون جنینی مرتبط دانسته می‌شود

شيوع

• ‏۱ نفر از هر ۱۲۰۰ تولد.‏

‏یافته های سونوگرافی

• ‏طیفی از علائم شامل درگیری اندام ها، ناحیه کرانیوفاشیال (سر و صورت) و تنه است که ممکن است به صورت تکی یا ترکیبی ظاهر شوند. رویت باندها برای تشخیص سندرم نوار آمنیوتیک ضروری نیست. ‏
  • ‏اندام ها:‏‏ فقدان انگشتان یا بخش هایی از اندام ها، تورم بازو یا پاها در اثر فشار ناشی از نوارهای تنگ آمنیوتیک.‏
  • ‏ناحیه کرانیوفاشیال:‏‏ شکاف صورت (لب یا کام)، میکروفتالمی نامتقارن، بدشکلی شدید بینی، انسفالوسل.‏
  • ‏تنه:‏‏ ناهنجاری های شدید ستون فقرات، نقص های بزرگ دیواره شکم همراه با فتق روده. شدیدترین تظاهرات به صورت ‏‏ناهنجاری ساقه بدن (Body stalk anomaly)‏‏ است.‏

‏ناهنجاری های مرتبط

• ‏شیوع ناهنجاری های کروموزومی یا سندرم های ژنتیکی افزایش نمی یابد.‏

بررسی ها

• ‏ارزیابی دقیق سونوگرافی.‏

پیگیری

• ‏سونوگرافی هر ۲ تا ۳ هفته یک بار برای ارزیابی پیامدهای باندهای آمنیوتیک انجام می شود.‏

درمان جنین

• ‏در چند مورد، لیز فتوسکوپی بندها در موارد تنگ شدن بند ناف یا تهدید به قطع عضو استفاده شده است.‏

زایمان

• ‏محل زایمان: بیمارستان با مراقبت های ویژه نوزادان و امکانات جراحی کودکان.‏

‏پیش آگهی

• ‏پیش آگهی و درمان بستگی به ماهیت سندرم نوار آمنیوتیک و شدت تغییر شکل دارد. ناهنجاری های صورت اغلب نیازمند اقدامات بازسازی گسترده هستند.‏
• ‏ناهنجاری ساقه بدن کشنده است.‏

‏خطر تکرار

• ‏هیچ خطر افزایش یافته ای برای عود وجود ندارد.‏

این متن برای نخستین بار در وب سایت کلینیک ژن منتشر شده است برای دسترسی به متن کامل با دنبال کردن لینک در عنوان مطلب به وب سایت کلینیک ژن مراجعه کنید.

فهرست:

‏کمبود اندام یا قطع عضو‏ (Limb deficiency or amputation) چیست؟

فراوانی

• ‏۱ نفر در هر ۲۰۰۰۰ تولد.‏

‏اصول کلی

• ‏در ۵۰٪ موارد، نقص در ساعد یا دست بدون ناهنجاری های مرتبط دیگر وجود دارد.‏
• ‏در ۵۰٪ موارد، نقص های متعدد وجود دارد.
• در ۲۵٪ از این موارد ناهنجاری های همراه در اندام های داخلی یا ساختارهای کرانیوفاسیال (جمجمه و صورت) وجود دارد.‏
• ‏قطع عضو اندام فوقانی (دست ها) معمولا یک ناهنجاری منفرد است، در حالی که قطع ندام تحتانی (پاها) یا قطع دوطرفه همه اندام ها معمولا بخشی از یک سندرم ژنتیکی است.‏
• ‏قطع عضو یک اندام بدون ناهنجاری همراه می تواند ناشی از سندرم نوار آمنیوتیک، قرار گرفتن در معرض تراتوژن یا علل عروقی باشد.‏
• ‏اگر نقص یک طرفه باشد، ممکن است به علت کمپلکس فمور–فیبولا–اولنا (femur–fibula–ulna complex) یا فمور–تیبیا–رادیوس (femur–tibia–radius complex) باشد. اولی فامیلیال یا ارثی نیست، در حالی که دومی مؤلفه ژنتیکی قوی دارد.‏

فوکوملیا (Phocomelia)

• ‏دست ها و پاها وجود دارند (ممکن است طبیعی یا غیرطبیعی باشند)، اما بازوها و ساق پاها وجود ندارند.‏
• ‏سه سندرم باید در تشخیص افتراقی فوکوملیا در نظر گرفته شوند: ‏
  • ‏سندرم رابرتز (Roberts syndrome):‏‏ اتوزومال مغلوب؛ تترافوکوملیا، شکاف دوطرفه صورت، میکروگناتیا، هایپرتلوریسم، ناهنجاری های گوش و بینی.‏
  • ‏سندرم ترومبوسیتوپنی با رادیوس غایب (Thrombocytopenia with absent radius (TAR) syndrome): ‏‏اتوزومال مغلوب؛ نبود رادیوس دوطرفه، ترومبوسیتوپنی، ‏
  • ‏سندرم گربه (Grebe syndrome):‏‏ اختلال اتوزومال مغلوب که در قبایل بومی خویشاوند برزیل توصیف شده است. با هیپوملیای قابل توجه اندام های فوقانی و تحتانی مشخص می شود که شدت آن از بخش های نزدیک به دوردست افزایش می یابد. برخلاف سندرم رابرتز، اندام های تحتانی بیشتر از اندام های فوقانی تحت تأثیر قرار می گیرند.‏

‏استخوان ران کوتاه مادرزادی‏‏ (Congenital short femur)

• ‏به پنج گروه تقسیم می شوند: ‏
  • ‏هیپوپلازی ساده استخوان ران‏
  • ‏استخوان ران کوتاه همراه با خمیدگی استخوان ران
  • ‏استخوان ران کوتاه با زاویه غیرطبیعی بین گردن و تنه استخوان ران (coxa vara): این شایع ترین نوع است و به دلیل تغییر شکل لگن است، به طوری که زاویه بین گردن و تنه استخوان ران به کمتر از ۱۲۰ درجه کاهش می یابد.
  • ‏گردن استخوان ران پروگزیمال غایب یا ناقص.‏
  • ‏استخوان ران غایب یا ابتدایی.‏
• یکی یا هر دو استخوان ران ممکن است تحت تأثیر قرار بگیرند اما استخوان راست بیشتر درگیر است.
• ‏هیپوپلازی فمورال–سندرم فاسیس: یک وضعیت غیرمعمول است، شامل هیپوپلازی دوطرفه فمورال و نقص های صورت است، از جمله بینی کوتاه با نوک پهن، فیلتروم بلند، میکروگناتیا و شکاف کام.‏
  

در صورت تمایل به دریافت مشاوره ژنتیک یا نیاز به انجام تست ژنتیک، جهت هماهنگی و تعیین نوبت مراجعه اینجا را کلیک کنید.

این متن برای نخستین بار در وب سایت کلینیک ژن منتشر شده است برای دسترسی به متن کامل با دنبال کردن لینک در عنوان مطلب به وب سایت کلینیک ژن مراجعه کنید.

فهرست:

‏اندام تناسلی مبهم‏ (Ambiguous genitalia) چیست؟

اندام تناسلی مبهم (Ambiguous genitalia) به وضعیتی مادرزادی گفته می‌شود که در آن ظاهر اندام تناسلی خارجی نوزاد به‌طور واضح مردانه یا زنانه نیست. این حالت معمولاً نشانه‌ای از تفاوت در رشد جنسی (DSD) است و نیازمند بررسی‌های تخصصی برای تعیین جنسیت زیستی و علت زمینه‌ای می‌باشد

شيوع

• ‏۱ نفر از هر ۵۰۰۰ تولد.‏

‏یافته های سونوگرافی

• ‏جنین مونث:‏‏ کلیتوریس بزرگ تر از اندازه طبیعی با لابیای نرمال.‏
• ‏جنین مذکر:‏‏ اندازه آلت کوچکتر از اندازه طبیعی، هیپوسپادیاس، بیضه های نزول نکرده.‏

• بر اساس علت زمینه ای، این وضعیت به انواع زیر تقسیم می شود: ‏
  • ‏هرمافرودیت واقعی: ‏‏
    • هر دو بافت تخمدان و بیضه در داخل غدد جنسی قرار دارند.
    • کاریوتایپ به صورت 46XX است، اما ماده کروماتینی از کروموزوم Y هم وجود دارد.‏
  • ‏هرمافرودیت کاذب مونث: ‏
    • ‏ویریلیزاسیون (بروز صفات مردانه در زن)
    • کاریوتیپ زنانه طبیعی 46XX
    • بافت گنادال حاوی تخمدان.
    • علل شامل: هیپرپلازی مادرزادی آدرنال، مصرف آندروژن (هورمون های مردانه) توسط مادر و تومورهای ویریلیزه کننده (تومور های تولید کننده هورمون های مردانه) مادر ‏
  • ‏هرمافرودیت کاذب مذکر:
    • ‏‏نرهای با ویریلیزاسیون کاهش یافته (کاهش صفات مردانه)
    • کاریوتایپ مردانه طبیعی 46XY
    • بافت گنادال حاوی بیضه.
    • علل شامل: سنتز ناکافی تستوسترون یا وجود نقص گیرنده آندروژن ‏

‏ناهنجاری های مرتبط

• ‏ناهنجاری های کروموزومی، عمدتا سندرم تریزومی ۱۳ و تریپلوئیدی در چند مورد مشاهده شده اند.‏
• ‏این وضعیت معمولا با سندرم های ژنتیکی مرتبط است:‏
  • ‏سندرم اسمیت-لملی-اوپیتز:‏‏ اتوزومال مغلوب؛‏‏ اندام تناسلی مبهم، میکروسفالی، نقص های قلبی، کلیوی و گوارشی، سین داکتیلی و پلی داکتیلی.‏
  • ‏سندرم WAGR:‏‏ تومور ویلمز، آنیریدیا (نبود عنبیه)، ناهنجاری های ادراری تناسلی، تأخیر رشد عصبی.‏
• ‏نقص های دیگر، عمدتا شکاف های صورت و نقص های قلبی اغلب یافت می شوند.‏

بررسی ها

• ارزیابی دقیق سونوگرافی.‏
• ‏علائم مادری هایپرآندروژنی (آکنه، صدای خشن، بروز پرمویی در دوران بارداری) را بررسی کنید و درباره مصرف آندروژن ها در سه ماهه اول بارداری و سابقه خانوادگی اندام تناسلی مبهم سؤال کنید.‏
• ‏تعیین جنسیت ژنتیکی از طریق آزمایش تهاجمی تشخیص پیش از تولد یا NIPT در خون مادر.‏
• ‏خانواده هایی که در معرض خطر هیپرپلازی مادرزادی آدرنال هستند: آزمایش تهاجمی برای تست ژنتیک.‏
• ‏موارد مشکوک به سندرم اسمیت–لملی–اوپیتز: آمنیوسنتز و اندازه گیری ۷-دهیدروکلسترول؛ سطوح بالا نشان دهنده تشخیص است.‏

پیگیری

• ‏در خانواده هایی که هیپرپلازی مادرزادی آدرنال دارند، تجویز دگزامتازون به زن باردار از هفته ۶ بارداری می تواند اثر آندروژن ها بر اندام تناسلی و مغز در حال رشد را به حداقل برساند. اگر جنین پسر باشد، استروئیدها باید قطع شوند.‏
• ‏هر ۴ هفته یک بار سونوگرافی پیگیری برای پایش رشد و تکامل اندام تناسلی توصیه می شود.‏

زایمان

• مراقبت های روتین و استاندارد زایمان در مراکز تخصصی باید انجام شود.‏

‏پیش آگهی

• ‏درمان نوزادی با اندام تناسلی مبهم باید توسط تیمی چندرشته ای شامل ژنتیک دانان، متخصصان غدد کودکان و اورولوژیست کودکان انجام شود. در مورد تعیین جنسیت و نیاز یا عدم نیاز به جراحی ترمیمی بحث هایی وجود دارد.‏

‏خطر تکرار

• ‏هیپرپلازی مادرزادی آدرنال: ۲۵٪.‏

در صورت تمایل به دریافت مشاوره ژنتیک یا نیاز به انجام تست ژنتیک، جهت هماهنگی و تعیین نوبت مراجعه اینجا را کلیک کنید.

این متن برای نخستین بار در وب سایت کلینیک ژن منتشر شده است برای دسترسی به متن کامل با دنبال کردن لینک در عنوان مطلب به وب سایت کلینیک ژن مراجعه کنید.

فهرست:

‏آژنزی کلیه‏ (Renal agenesis) چیست؟

آژنزی کلیه (Renal Agenesis) یک ناهنجاری مادرزادی است که در آن یک یا هر دو کلیه در دوران جنینی تشکیل نمی‌شوند. این وضعیت می‌تواند یک‌طرفه (Unilateral) یا دوطرفه (Bilateral) باشد و تأثیرات متفاوتی بر سلامت نوزاد دارد.

شيوع

• ‏درگیری یک طرفه: ۱ از هر ۲۰۰۰ تولد.‏
• ‏درگیری دوطرفه: ۱ از هر ۵۰۰۰ تولد.‏

‏یافته های سونوگرافی

• ‏موارد یک طرفه:
  • عدم مشاهده یک کلیه با مثانه و مایع آمنیوتیک طبیعی
  • سونوگرافی داپلر رنگی شریان کلیوی منفرد را نشان می دهد.
  • ممکن است هیپرتروفی جبرانی کلیه مقابل رخ دهد.
• ‏موارد دوطرفه:
  • عدم مشاهده کلیه ها و مثانه همراه با آنهیدرامنیوس یا فقدان مایع آمنیوتیک بعد از هفته 17 بارداری
  • عدم مشاهده شریان های کلیوی با داپلر رنگی.
  • غدد فوق کلیوی شکل دیسکی به خود می گیرند و به سمت جانبی و تحتانی جابجا می شوند.
  • قفسه سینه کوچک
  • هیپرتروفی قلبی
  • پاچنبری یا Club foot

‏ناهنجاری های مرتبط

• ‏در اکثر موارد، آژنزی کلیه یک ناهنجاری منفرد و بدون بیماری همراه است.‏
• ‏نقص های کروموزومی، عمدتا تریزومی ۱۸، در ۱ تا ۲ درصد موارد مشاهده می شوند.‏
• ‏سندروم های مرتبط در ۱۰٪ موارد یافت می شوند. شایع ترین موارد عبارتند از: ‏‏
  • سندرم فریزر‏‏ (وضعیت اتوزومال مغلوب که با آژنزی کلیه، آترزی حنجره، کریپتوفالموس، سین داکتیلی) ‏‏
  • توالی VACTREL‏‏ (نقایص مهره ای و نقایص دیواره بین بطنی قلب، آترزی مقعدی، فیستول تراکئوزوفاژیال، ناهنجاری های کلیوی، دیسپلازی رادیال و شریان نافی منفرد)
  • ‏‏توالی MURCS‏‏ (رحم هیپوپلاستیک یا دوشاخ، آژنزی یا دیسپلازی کلیوی، ناهنجاری های مهره ای و دنده ها).‏

بررسی ها

• ‏ارزیابی دقیق سونوگرافی.‏
• ‏کاریوتایپ در موارد مشکوک به ناهنجاری های کروموزمی.‏

پیگیری

مراقبت های روتین و استاندارد بارداری باید انجام شود.‏

زایمان

مراقبت های روتین و استاندارد زایمان باید انجام شود.‏

‏پیش آگهی

• ‏موارد دوطرفه کشنده است، معمولا در دوره نوزادی به دلیل هیپوپلازی ریوی منجر به مرگ می شود.‏
• ‏موارد یک طرفه پیش آگهی طبیعی دارد. در برخی بیماران ممکن است رفلاکس ادراری وجود داشته باشد. دختران باید سونوگرافی لگن انجام دهند تا ناهنجاری های ساختارهای رحم و مجاری مولرین پس از زایمان بررسی شود.‏

‏خطر تکرار

• ‏موارد تک گیر بدون بیماری همراه: ۳٪.‏
• ‏در ۱۵٪ موارد، یکی از والدین دچار آژنزی کلیوی یک طرفه است و در این خانواده ها خطر عود افزایش می یابد.‏

در صورت تمایل به دریافت مشاوره ژنتیک یا نیاز به انجام تست ژنتیک، جهت هماهنگی و تعیین نوبت مراجعه اینجا را کلیک کنید.

این متن برای نخستین بار در وب سایت کلینیک ژن منتشر شده است برای دسترسی به متن کامل با دنبال کردن لینک در عنوان مطلب به وب سایت کلینیک ژن مراجعه کنید.

فهرست:

‏کلیه های پلی کیستیک اتوزومال مغلوب‏ (Autosomal recessive polycystic kidneys) چیست؟

کلیه‌های پلی‌کیستیک اتوزومال مغلوب (ARPKD) یک بیماری ژنتیکی نادر و شدید است که معمولاً در نوزادی یا دوران جنینی تشخیص داده می‌شود. این بیماری با کیست‌های متعدد در کلیه‌ها و درگیری همزمان کبد همراه است و می‌تواند منجر به نارسایی کلیه و مشکلات تنفسی شود.

شيوع

• ‏۱ نفر از هر ۳۰,۰۰۰ تولد.‏
• ‏این بیماری طیف گسترده ای از درگیری های کلیوی و کبدی دارد و بر اساس سن شروع علائم بالینی به انواع پیش از تولد، نوزادی و نوجوانی تقسیم می شود.‏

‏یافته های سونوگرافی

• ‏کلیه های دوطرفه بزرگ شده و به طور همگن هایپراکوژنیک می شوند. معمولا یعد از هفته ۲۴ هفته بارداری تشخیص داده می شود.‏
• ‏لگنچه کلیه قابل مشاهده نیست.‏
• ‏شروع تدریجی الیگوهیدرامنیوس از سه ماهه دوم بارداری.‏

‏ناهنجاری های مرتبط

• ‏شیوع ناهنجاری های کروموزومی و سندروم های ژنتیکی افزایش نمی یابد.‏
• ‏فیبروز کیستیک کبد: با وجود وجود کیست ها، فیبروز پورتال و تکثیر مجاری صفراوی ظاهر کبد طبیعی است. هرچه بیماری کلیوی شدیدتر باشد، شدت فیبروز کبدی کمتر خواهد بود.‏

بررسی ها

• ارزیابی دقیق سونوگرافی.‏
• ‏آزمایش ژنتیکی: این بیماری ناشی از جهش های ژن PKHD1 روی کروموزوم 6p21 است.
• تشخیص پیش از تولد در خانواده های مبتلا می تواند با نمونه گیری از پرزهای جفتی (CVS) در سه ماهه اول بارداری انجام شود.‏
  

پیگیری

• ‏سونوگرافی هر ۴ هفته یک بار برای پایش رشد و ارزیابی حجم مایع آمنیوتیک انجام می شود.‏

زایمان

• ‏مکان زایمان: بیمارستان با مراقبت های ویژه نوزادان.‏
• ‏مدت زایمان: هفته ۳۸ بارداری.‏
• ‏روش زایمان: القای زایمان با هدف زایمان طبیعی.‏

‏پیش آگهی

• ‏نوع پیش از تولد به دلیل هیپوپلازی ریوی کشنده است.‏
• ‏انواع نوزادی و نوجوانی منجر به نارسایی مزمن کلیه، فیبروز کبدی و فشار خون پورتال می شوند؛ بسیاری از موارد تا نوجوانی زنده می مانند و نیاز به پیوند کلیه دارند.‏

‏خطر تکرار

• ‏خطر عود: ۲۵٪.‏

در صورت تمایل به دریافت مشاوره ژنتیک یا نیاز به انجام تست ژنتیک، جهت هماهنگی و تعیین نوبت مراجعه اینجا را کلیک کنید.

این متن برای نخستین بار در وب سایت کلینیک ژن منتشر شده است برای دسترسی به متن کامل با دنبال کردن لینک در عنوان مطلب به وب سایت کلینیک ژن مراجعه کنید.

فهرست:

‏کلیه پلی کیستیک اتوزومال غالب‏ (Autosomal dominant polycystic kidney) چیست؟

کلیه پلی‌کیستیک اتوزومال غالب (ADPKD) یک بیماری ژنتیکی شایع و پیشرونده است که با تشکیل کیست‌های متعدد در کلیه‌ها شناخته می‌شود و می‌تواند منجر به نارسایی کلیه در بزرگسالی شود

شيوع

• ‏۱ نفر از هر ۱۰۰۰ نفر ناقل ژن جهش یافته است.‏
• ‏علائم بالینی این اختلال معمولا در دهه سوم تا پنجم زندگی رخ بروز پیدا می کند.‏

‏یافته های سونوگرافی

• ‏کلیه ها بزرگ شده و هایپراکوژنیک هستند، اما کوچکتر از کلیه ها در بیماری اتوزومال مغلوب هستند.‏
• ‏لگنچه کلیه قابل مشاهده است.‏
• ‏حجم مثانه و مایع آمنیوتیک طبیعی است.‏

‏ناهنجاری های مرتبط

• ‏شیوع ناهنجاری های کروموزومی و سندروم های ژنتیکی افزایش نمی یابد.‏
• ‏مرتبط با کیست های کبدی، پانکراس یا تخمدان.‏

بررسی ها

• ‏ارزیابی دقیق سونوگرافی.‏
• ‏آزمایش ژنتیک: این بیماری در اثر جهش ها در دو ژن زیر ایجاد می شود:
  • ژن PKD1 (۸۵٪ موارد) روی کروموزوم 16p13.13
  • ژن PKD2 (۱۵٪ موارد) روی کروموزوم 4q13.23
• تشخیص پیش از تولد در خانواده های مبتلا می تواند با نمونه گیری از پرزهای جفتی (CVS) در سه ماهه اول بارداری انجام شود.‏

پیگیری

• سونوگرافی هر ۴ هفته یک بار برای ارزیابی حجم مایع آمنیوتیک انجام می شود.‏
• ‏سونوگرافی کلیه های والدین باید انجام شود.‏

زایمان

• مراقبت های روتین و استاندارد زایمان باید انجام شود.‏

‏پیش آگهی

• ‏در مشاوره والدین مبتلا به ADPKD باید تأکید شود که نمای طبیعی کلیه ها در بررسی های سونوگرافی پیش از تولد لزوما احتمال ابتلا به کلیه های پلی کیستیک در بزرگسالی را منتفی نمی کند.‏
• ‏در دهه سوم تا پنجم زندگی که بیماری علامتدار کی شود، دیالیز و پیوند کلیه گزینه های درمانی هستند.‏

‏خطر تکرار

• ‏خطر عود: ۵۰٪.‏

در صورت تمایل به دریافت مشاوره ژنتیک یا نیاز به انجام تست ژنتیک، جهت هماهنگی و تعیین نوبت مراجعه اینجا را کلیک کنید.

این متن برای نخستین بار در وب سایت کلینیک ژن منتشر شده است برای دسترسی به متن کامل با دنبال کردن لینک در عنوان مطلب به وب سایت کلینیک ژن مراجعه کنید.

فهرست:

کلیه چندکیستی (Multicystic kidney) چیست؟

کلیه‌ چندکیستی یا کلیه دیسپلاستیک چندکیستی (Multicystic Dysplastic Kidney – MCDK) یک ناهنجاری مادرزادی است که در آن بافت طبیعی کلیه در دوران جنینی به‌درستی تشکیل نمی‌شود و جای خود را به کیست‌های متعدد پر از مایع می‌دهد. این وضعیت ممکن است یک کلیه یا هر دو کلیه را درگیر کند.

شيوع

• ‏۱ نفر از هر ۱۰۰۰ تولد.‏

‏یافته های سونوگرافی

• ‏کلیه ها با چندین کیست نامنظم با اندازه متغیر و استرومای هایپراکوژنیک جایگزین می شوند.‏
• ‏لگنجه کلیه قابل مشاهده نیست.‏
• ‏این اختلال می تواند یک طرفه (۸۰٪ موارد) یا دوطرفه باشد؛ اگر دوطرفه باشد، با آنهیدرامنیوس (نبود کامل مایع آمنیوتبک) همراه است و مثانه مشاهده نمی شود.
• ‏ناهنجاری های کلیه طرف مقابل مانند انسداد مجاری، آژنزی کلیه یا کلیه نایجا در 25% موراد مشاهده می شود.

‏ناهنجاری های مرتبط

• ‏نقص های کروموزومی، عمدتا تریزومی ۱۸، در ۳٪ ضایعات یک طرفه و ۱۵٪ ضایعات دوطرفه یافت می شوند.‏
• ‏سندروم های مرتبط در ۱۰٪ موارد یافت می شوند. شایع ترین موارد عبارتند از:
  • ‏‏سندرم برانکیو-اوتورنال ‏‏(اتوزومال غالب؛ کیست براکیال که به صورت کیست گردن قدامی-جانبی ظاهر می شود، کلیه های چندکیستیک)
  • VACTERL‏‏ (اسپورادیک؛ نقص مهره ای، نقص دیواره بین بطنی، آترزی مقعدی، فیستول تراکئوازوفاژیال، ناهنجاری های کلیوی، دیسپلازی رادیال و شریان نافی منفرد)
  • ‏‏سندرم پلی داکتیلی دنده کوتاه ‏‏(اتوزومال مغلوب؛ اندام کوتاه، قفسه سینه هیپوپلاستیک، پلی داکتیلی، نقص های قلبی و مغز، کلیه های چندکیستی)‏‏
  • ‏‏سندرم مکل-گروبر ‏‏(اتوزومال مغلوب؛ پلی داکتیلی، کلیه های چندکیستی، انسفالوسل پس سری). ‏

بررسی ها

• ارزیابی دقیق سونوگرافی.‏
• ‏کاریوتایپ ممکن است در موارد دوطرفه یا همراه با سایر ناهنجاری ‏‏ ها، برای برآورد خطر عود مفید باشد.‏

پیگیری

• ‏موارد یک طرفه: سونوگرافی هر ۴ هفته یک بار برای شناسایی احتمال هیدرونفروز دیرهنگام.‏
• ‏موارد دوطرفه: اگر بارداری ادامه پیدا کند، مراقبت های روتین و استاندارد بارداری باید انجام شود.‏

زایمان

مراقبت های روتین و استاندارد زایمان باید انجام شود.‏

‏پیش آگهی

• ‏موارد دوطرفه: در دوران بارداری یا در دوره نوزادی به دلیل هیپوپلازی ریوی کشنده می باشد.‏
• ‏موارد یک طرفه: معمولا پیش آگهی طبیعی دارند. پس از زایمان، بیشتر اورولوژیست ها رویکرد انتظار را اتخاذ می کنند زیرا کلیه درگیر به تدریج کوچک شده و کیست ها ممکن است ناپدید شود. والدین و سایر اعضای خانواده نیز باید برای ارزیابی احتمال سندرم برانشیو-اوتو-رنال اتوزومال غالب بررسی شوند.‏

‏خطر تکرار

• موارد ایزوله بدون بیماری همراه: خطر تکرار 2-1%.
• موارد سندرمیک ناشی از بیماری های تک ژنی: خطر تکرار بسته به الگوی وراثت بیماری زمینه ای

در صورت تمایل به دریافت مشاوره ژنتیک یا نیاز به انجام تست ژنتیک، جهت هماهنگی و تعیین نوبت مراجعه اینجا را کلیک کنید.

این متن برای نخستین بار در وب سایت کلینیک ژن منتشر شده است برای دسترسی به متن کامل با دنبال کردن لینک در عنوان مطلب به وب سایت کلینیک ژن مراجعه کنید.