فهرست:
پلیهیدرآمنیوس (Polyhydramnios) چیست؟
پلیهیدرآمنیوس (Polyhydramnios) به افزایش غیرطبیعی حجم مایع آمنیوتیک اطراف جنین در دوران بارداری گفته میشود. مایع آمنیوتیک نقش مهمی در رشد طبیعی جنین، محافظت از او و تکامل ریهها و دستگاه گوارش دارد، اما افزایش بیش از حد آن میتواند با برخی مشکلات مادر یا جنین همراه باشد.
شیوع
- ۱ مورد از هر ۱۰۰ بارداری.
تشخیص با سونوگرافی
- تشخیص با اندازهگیری عمودی عمیقترین حفره (پاکه) مایع آمنیوتیک که عاری از اجزای جنین باشد انجام می شود.
- طبقهبندی بر اساس اندازه:
- خفیف (اندازه پاکه: ۸ تا ۱۱ سانتیمتر)
- متوسط (اندازه پاکه: ۱۲ تا ۱۵ سانتیمتر)
- شدید (اندازه پاکه: ≥۱۶ سانتیمتر)
- طبقه بندی بر اساس شدت:
- پلیهیدرآمنیوس خفیف: حدود ۸۰٪ موارد
- پلیهیدرآمنیوس متوسط: حدود ۱۵٪ موارد
- پلیهیدرآمنیوس خفیف: ۵٪ موارد
- بیشتر موارد پلیهیدرآمنیوس خفیف، ایدیوپاتیک هستند، زیرا پس از ارزیابی، هیچ علت قطعی برای آن یافت نمیشود. با این حال، بیشتر موارد پلیهیدرآمنیوس متوسط یا شدید به دلیل اختلالات مادر یا جنین است.
- در بیشتر موارد، پلیهیدرآمنیوس در اواخر سهماهه دوم یا سوم بارداری ایجاد میشود. پلیهیدرآمنیوس حاد در هفتههای ۱۶ تا ۲۲ بارداری عمدتاً در ارتباط با سندرم انتقال خون دوقلو به دوقلو مشاهده میشود.
ناهنجاریهای مرتبط
اساساً دو علت اصلی برای پلیهیدرآمنیوس وجود دارد:
- کاهش بلع جنین ، که ممکن است به دلیل موارد زیر باشد:
- ناهنجاریهای مغزی (آنانسفالی، ناهنجاریهای مخچه)
- اختلالات عصبی-عضلانی (دیستروفی میوتونیک، توالی تغییر شکل آکینزی جنینی)
- ناهنجاریهای جمجمه و صورت (شکاف کام، میکروگناتیا)
- تومورهای گردن
- انسداد دستگاه گوارش
- نقصهای فشاری ریوی
- تنگی قفسه سینه به دلیل دیسپلازی اسکلتی.
- افزایش ادرار جنین که در موارد زیر مشاهده میشود:
- دیابت مادر و افزایش قند خون جنین
- گردش خون جنینی هیپردینامیک (به دلیل کمخونی جنینی، تومورهای جنینی و جفتی، شانتهای شریانی-وریدی)
- گیرنده در سندرم انتقال خون دوقلو به دوقلو
- اختلالات نادر لولههای کلیوی (مانند سندرم بارتر جنینی) که باعث پرادراری جنین می شود
بررسی ها
- ارزیابی سونوگرافی دقیق ، آناتومی، رشد و الگوهای داپلر را ارزیابی میکند.
- آزمایش گلوکز مادر برای تشخیص/رد دیابت بارداری.
- غربالگری عفونت (TORCH، پاروویروس B19) در صورت وجود شواهد کمخونی.
- آزمایش ژنتیک (آنمونه برداری با روش آمنیوسنتز یا CVS و بررسی ژنتیک با تست کاریوتایپ و Array.) در صورت وجود ناهنجاریهای ساختاری.
پیگیری
- سونوگرافی هر ۱ تا ۳ هفته برای بررسی وضعیت جنین، حجم مایع آمنیوتیک و طول دهانه رحم انجام میشود.
درمان قبل از تولد
- دیابت شیرین مادر: کنترل خوب قند خون مادر.
- هیدروپس ناشی از دیس ریتمی: تجویز داروهای ضد آریتمی
- هیدروپس ناشی از کم خونی جنین: تزریق خون داخل رحمی.
- کیستهای ریوی یا افیوژن پلور: برقراری شانت توراکوآمنیوتیک.
- سندرم انتقال خون دوقلو به دوقلو: انسداد آناستوموزهای جفتی با لیزر.
- کاهش خطر زایمان زودرس:
زایمان
- مراقبت های روتین و استاندارد زایمان باید انجام شود.
- ناهنجاریهای جنینی: القای زایمان در هفته ۳۸ بارداری در بیمارستانی با مراقبتهای ویژه نوزادان و امکانات جراحی کودکان.
- پلیهیدرآمنیوس شدید: القای کنترلشده زایمان و پارگی غشا در هفته ۳۸ بارداری برای جلوگیری از خطر افتادگی بند ناف.
پیشآگهی
- پلیهیدرآمنیوس خفیف بدون علت شناخته شده پیشآگهی خوبی دارد و میتوان زایمان طبیعی را در زمان ترم پیشبینی کرد.
- موارد شدید یا به سرعت پیشرونده با افزایش خطر زایمان زودرس، نمایش نامناسب جنین، افتادگی بند ناف و خونریزی پس از زایمان همراه است.
خطر تکرار
- موارد بدون علت شناخته شده: بدون افزایش خطر.
- موارد همراه با بیماریهای مادر یا جنین: خطر تکرار بستگی به علت دارد.
در صورت تمایل به دریافت مشاوره ژنتیک یا نیاز به انجام تست ژنتیک، جهت هماهنگی و تعیین نوبت مراجعه اینجا را کلیک کنید.
