دیستروفی میوتونیک (Myotonic Dystrophy)

فهرست:

دیستروفی میوتونیک (Myotonic Dystrophy) چیست؟

دیستروفی میوتونیک (Myotonic Dystrophy) یک بیماری ژنتیکی پیشرونده است که علاوه بر عضلات، می‌تواند اندام‌ها و سیستم‌های مختلف بدن از جمله قلب، چشم، دستگاه تنفسی و سیستم غدد درون‌ریز را نیز درگیر کند.

یکی از ویژگی‌های مهم این بیماری، میوتونی (Myotonia) یا تأخیر در شل شدن عضلات پس از انقباض است. برای مثال، فرد ممکن است پس از فشردن دست، در باز کردن آن با تأخیر مواجه شود.

دیستروفی میوتونیک از بیماری‌های ژنتیکی ناشی از افزایش غیرطبیعی تعداد توالی‌های تکراری DNA (Repeat Expansion) است و به همین دلیل، تشخیص مولکولی آن با روش‌های اختصاصی بررسی تکرارها انجام می‌شود.

دیستروفی میوتونیک چگونه ایجاد می‌شود؟

دیستروفی میوتونیک یک بیماری واحد با یک علت ژنتیکی نیست و دو نوع اصلی آن شناخته شده است:

  • دیستروفی میوتونیک نوع ۱ (DM1) که شایع‌تر است و به دلیل افزایش تعداد تکرارهای سه‌نوکلئوتیدی CTG در ژن DMPK ایجاد می‌شود.
  • دیستروفی میوتونیک نوع ۲ (DM2) که به دلیل افزایش تعداد تکرارهای چهارنوکلئوتیدی CCTG در ژن CNBP ایجاد می‌شود.

هر دو نوع بیماری می‌توانند باعث ضعف عضلانی و میوتونی شوند، اما الگوی علائم و شدت درگیری اندام‌های مختلف در آن‌ها متفاوت است.

علائم دیستروفی میوتونیک چیست؟

دیستروفی میوتونیک نوع ۱ (DM1)

طیف علائم DM1 بسیار گسترده است و از فرم بسیار شدید و مادرزادی تا فرم بسیار خفیف با شروع دیرهنگام در بزرگسالی را در بر می‌گیرد:

  • میوتونی: دشواری در شل‌کردن عضلات پس از انقباض، که معمولاً ابتدا در دست‌ها احساس می‌شود
  • ضعف عضلانی پیشرونده، که برخلاف بسیاری از دیستروفی‌های دیگر، ابتدا عضلات دیستال (دورتر از مرکز بدن، مانند عضلات ساعد، دست و پایین ساق پا) را بیشتر درگیر می‌کند
  • آب‌مروارید زودرس (کاتاراکت)، که ممکن است سال‌ها پیش از سایر علائم بروز کند
  • اختلال در ریتم و هدایت الکتریکی قلب، که می‌تواند خطرناک و حتی تهدیدکننده حیات باشد
  • ریزش موی زودرس در مردان
  • ضعف عضلات صورت و فک، که به ظاهری کشیده و افتاده در صورت منجر می‌شود
  • مشکلات گوارشی مانند دیسفاژی (دشواری بلع) و اختلال حرکت روده
  • مقاومت به انسولین و افزایش خطر دیابت نوع ۲
  • خواب‌آلودگی روزانه بیش از حد (هایپرسومنیا)
  • کاهش باروری و کوچک‌شدن بیضه‌ها در مردان (هیپوگنادیسم)
  • در برخی بیماران، درجاتی از اختلال شناختی یا مشکلات رفتاری

فرم مادرزادی (Congenital DM1): در برخی خانواده‌ها، DM1 می‌تواند به شکل مادرزادی (Congenital Myotonic Dystrophy) بروز کند.

این فرم معمولاً با علائم شدیدتری نسبت به انواع شایع بزرگسالان همراه است و ممکن است نوزاد با شل بودن عضلات (Hypotonia)، ضعف شدید عضلانی و مشکلات تنفسی متولد شود.

اختلالات تغذیه و تنفس در دوره نوزادی می‌توانند از مهم‌ترین مشکلات این فرم بیماری باشند. برخی کودکان مبتلا ممکن است در ادامه دچار مشکلات تکاملی یا یادگیری نیز شوند.

دیستروفی میوتونیک نوع ۲ (DM2)

DM2 معمولاً روندی ملایم‌تر از DM1 دارد و برخلاف آن، Anticipation در آن دیده نمی‌شود. ویژگی‌های بالینی اصلی آن عبارت‌اند از:

  • ضعف عضلانی که برخلاف DM1، عمدتاً عضلات پروگزیمال (نزدیک به مرکز بدن، مانند عضلات لگن و ران) را درگیر می‌کند
  • درد و سفتی عضلانی، که در برخی بیماران از علائم غالب است
  • میوتونی که ممکن است خفیف‌تر و کمتر قابل‌تشخیص بالینی باشد
  • آب‌مروارید زودرس
  • اختلال هدایت الکتریکی قلب، مشابه DM1
  • کاهش باروری در مردان (هیپوگنادیسم)
  • مقاومت به انسولین و دیابت
  • در برخی بیماران، درجاتی از اختلال شناختی

از آنجا که علائم DM2 در فرم خفیف می‌تواند بسیار ظریف و غیراختصاصی باشد (مانند صرفاً درد و سفتی عضلانی)، این بیماری گاهی سال‌ها بدون تشخیص باقی می‌ماند یا با سایر بیماری‌های عضلانی-اسکلتی اشتباه گرفته می‌شود.

دیستروفی میوتونیک چگونه به ارث می‌رسد؟

DM1 و DM2 هر دو با الگوی اتوزومال غالب به ارث می‌رسند. بنابراین فرد مبتلا معمولاً یک نسخه بیماری‌زا از ژن مربوطه دارد و می‌تواند آن را به فرزندان خود منتقل کند.

در یک فرد مبتلا به DM1، به‌طور کلی احتمال انتقال آلل گسترش‌یافته به هر فرزند ۵۰ درصد است.

با این حال، ویژگی مهم DM1 این است که اندازه تکرار CTG می‌تواند در انتقال از یک نسل به نسل بعد افزایش پیدا کند و در نتیجه بیماری ممکن است در نسل بعدی در سن پایین‌تر یا با شدت بیشتری ظاهر شود. به این پدیده Anticipation گفته می‌شود.

به همین دلیل ممکن است در یک خانواده، بیماری در یک نسل به شکل خفیف و در نسل بعد به صورت شدیدتر یا حتی به شکل مادرزادی بروز کند.

دیستروفی میوتونیک چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص بیماری با توجه به علائم بالینی و آزمایش ژنتیکی انجام می‌شود. پزشک ممکن است بر اساس شرایط بیمار از بررسی‌های زیر استفاده کند:

  • معاینه عصبی و عضلانی
  • الکترومیوگرافی (EMG)
  • اندازه‌گیری آنزیم‌های عضلانی مانند CK
  • بررسی عملکرد قلب و ECG
  • ارزیابی تنفسی
  • بررسی چشم
  • آزمایش ژنتیکی اختصاصی

با این حال، آزمایش ژنتیکی نقش اصلی را در تأیید تشخیص مولکولی بیماری دارد.

آزمایش ژنتیکی دیستروفی میوتونیک

در DM1، آزمایش ژنتیکی باید با هدف شناسایی CTG repeat expansion در ژن DMPK انجام شود.

در DM2 نیز باید CCTG repeat expansion در ژن CNBP بررسی شود.

نکته مهم این است که آزمایش‌های معمول توالی‌یابی NGS برای شناسایی این نوع تغییرات طراحی نشده‌اند. بنابراین یک پنل معمول NGS که صرفاً توالی ژن‌ها را بررسی می‌کند، نمی‌تواند جایگزین آزمایش اختصاصی repeat expansion شود.

آیا نتیجه منفی NGS دیستروفی میوتونیک را رد می‌کند؟

خیر. این نکته از نظر تشخیصی بسیار مهم است. اگر بیمار علائم بالینی سازگار با دیستروفی میوتونیک داشته باشد، منفی بودن یک پنل NGS معمولی به‌تنهایی برای رد بیماری کافی نیست؛ زیرا علت اصلی DM1 و DM2، افزایش تعداد تکرارهای DNA است و این تغییرات ممکن است در روش‌های استاندارد توالی‌یابی چندژنی شناسایی نشوند.

در چنین شرایطی، در صورت وجود شک بالینی، انجام آزمایش اختصاصی repeat expansion ضروری می باشد.

مشاوره ژنتیک در دیستروفی میوتونیک

مشاوره ژنتیک بخش مهمی از ارزیابی افراد مبتلا و خانواده‌های آنان است.

پس از تأیید تشخیص، ممکن است بررسی ژنتیکی برخی اعضای خانواده برای مشخص کردن وضعیت آن‌ها مطرح شود. همچنین در فرد مبتلا یا خانواده دارای سابقه بیماری، بررسی خطر انتقال بیماری به نسل بعد اهمیت دارد.

در خانواده‌هایی که سابقه DM1 دارند، به‌ویژه در صورت وجود موارد با شروع زودرس یا بیماری مادرزادی، ارزیابی دقیق سابقه خانوادگی و مشاوره پیش از بارداری اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

در صورت شناسایی گسترش بیماری‌زا در خانواده، بسته به شرایط، می‌توان درباره گزینه‌های تولیدمثلی و روش‌هایی مانند تشخیص پیش از تولد (PND) مشاوره ارائه کرد.

تفاوت دیستروفی میوتونیک با سایر بیماری‌های عضلانی

ضعف عضلانی و تحلیل عضلات در بیماری‌های مختلفی دیده می‌شود و وجود این علائم به‌تنهایی برای تشخیص دیستروفی میوتونیک کافی نیست.

وجود مجموعه‌ای از علائم مانند ضعف عضلانی + میوتونی + کاتاراکت زودرس + اختلالات قلبی یا تنفسی + سابقه خانوادگی مشابه می‌تواند شک بالینی به دیستروفی میوتونیک را افزایش دهد و انجام آزمایش ژنتیکی اختصاصی را مطرح کند.

در صورت تمایل به دریافت مشاوره ژنتیک یا نیاز به انجام تست ژنتیک، جهت هماهنگی و تعیین نوبت مراجعه اینجا را کلیک کنید. یا لینک پایین این صفحه را دنبال کنید.

آیا درباره «دیستروفی میوتونیک (Myotonic Dystrophy)» راهنمایی بیشتری می‌خواهید؟

اگر این مطلب درباره وضعیت شما یا خانواده‌تان پرسشی ایجاد کرده است، می‌توانید اطلاعات بیشتری بخوانید، نیاز به مشاوره را ارزیابی کنید یا پیام خود را با تأیید شماره همراه ارسال نمایید.

روزها و ساعات مراجعه

همه روزهای هفته از ساعت هشت صبح تا 6 بعد از ظهر (پنج شنبه ها تا 12 ظهر) پاسخ آزمایش با ارایه رسید تنها به خود فرد داده خواهد شد. مگر آنکه در روز مراجعه فرم مخصوص معرفی نماینده را پر کرده باشید.